02-09-06

Long time no see

Ja beste mensjes, long time no see... Niks speciaals aan de hand, ik ben op mijn fotoblogske ein-de-lijk een aantal foto's van mijn laatste Egypte-reis aan het bloggen, al dateert die ondertussen toch al van december 2005 . Het simpelweg opnieuw doornemen van de foto's is zo ontzettend leuk, ik herbeleef de reis bijna opnieuw ! Ik heb onderweg een soort dagboek bijgehouden, ik ben aan het overwegen om dit hier in enigszins gekuiste versie te publiceren. Het thuisfront kreeg toen we onderweg waren het dagboek per mail in de bus, om de paar dagen en naar 't schijnt was het leuk om te lezen. Misschien heeft iemand die naar ginderachter gaat er dan wel nog iets aan ?

Voor de rest deze zomer nogal wat privé gefotografeerd, na de vele klaprozekes van eind juni / begin juli. Wat valt er nog te verwachten ? Foto's van indrukwekkend Ieper, het oorlogsverleden dan, foto's van München en misschien ga ik een dezer in het Middelheim museum in Antwerpen fotograferen, wat naar 't schijnt zeer de moeite waard is. Wat er ook van weze, het resultaat zal zeker op mijn fotoblogske te zien zijn, alwaar u uw opmerkingen kan spuien. Tot later !

11:22 Gepost door Wilde Bloem in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-07-06

Sammie, the Sequel

Het is eigenlijk ongelooflijk, maar Sammie is back ! For more !
Haha, hij is eigenlijk al een tijdje terug, eigenlijk-feitelijk zat hij mij op te wachten toen ik de eerste keer over hem schreef. Alsof hij mij kwam ter verantwoording roepen voor het ongevraagd publiceren van zijn portret . Haha. Even dacht ik dat Sammie on his way out een paar dagen ervoor ne nonkel of een tante tegengekomen was, ze op een gezamenlijke stopplaats nieuwtjes uitgewisseld hadden (a snail's life) en die nonkel/tante met eigen ogen wou komen zien of het waar was dat er iemand zo getikt was om tegen slakskes te praten, ze water te geven, verse zurkel van op de koer te proberen voederen (da lusten ze ni, by the way), ze tot fotomodel bombardeert etc . Maar neen, het was geen familie, het was Snail Sammie himself. How do I know ? Simpel he : aan zijn huizeke ! Ik heb zo met mijne neus over da beestje gehangen dat ik hem dus simpelweg herken. Hoe zot kun je zijn he… kwéét het  !
De snoodaard zat dit keer echter nog veel dichter tegen mijn clematis-met-steeds-groter-wordende-scheuten, wat mij hem uiteraard met enige argwaan deed bejegenen. Maar uit ervaring weet ik ondertussen dat er géén gevaar is, zolang het niet regent . Dus vijf dagen later zat Sammie daar nog altijd, in mijn ogen schijndood te wezen. Aangezien Frank regen voorspelde voor 's nachts wou ik geen risico nemen en wrikte Sammie dus weer los, gaf hem wéér water, wat zijn beweeglijkheid duidelijk te goede kwam, hij verdween wéér op dezelfde manier en langs dezelfde weg als vorige keer, de blauwe lucht boven mijn deur tegemoet… Om twee dagen later wéér terug te zijn . Wat moet ik hier nu mee ? Als ik niet beter wist, ik zou denken dat dat beest wil dat ik hem adopteer  !
Ik kijk het nog even aan, maar als hij niet vanzelf écht verdwijnt, dan neem ik hem op een volgende fietstocht mee en zet hem uit in de vrije natuur, waar hij nog een kans heeft.
Iemand enig idee wat de beste biotoop voor zo een slakske is ? Reacties zijn welkom. Sammie en ik zullen u dankbaar zijn.

Het grote Sammie Supporterslied

Sammy loop niet zo gebogen
Denk je dat ze je niet mogen
Waarom loop je zo gebogen
Sammy met je ogen, Sammy, op de vlucht

Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy
Want daar is de blauwe lucht

Sammy loop niet zo verlegen
Zo verlegen door de regen
Waarom loop je zo verlegen Sammy
Door de stegen Sammy van de stad

Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy
Want dan word je lekker nat, Sammy
Kromme kromme Sammy
Dag Sammy domme domme Sammy
Kijkt niet om zich heen
Doet alles alleen en vindt de wereld heel gemeen

10:49 Gepost door Wilde Bloem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-07-06

Less is more

Ik heb -merk ik- de gewoonte om nogal lange epistels te bloggen. Waar ik me dan zélf aan erger. Die ik nooitvanzeleven zou lezen.

Dus probeer ik mij te beperken, zoals dat heet. Zoals gisteren. Luchtig en kort. Niet teveel inspanning. Daarvoor is het veel te warm.

Het is sterker dan mezelf omdt ik de dingen die ik vertel in het juiste perspectief te willen zetten, te kaderen, de dingen echt duidelijk te stellen, misverstanden uitsluiten. Omdat ik in het dagelijks leven geregeld merk dat mijn gedachtensprongen voor de argeloze medemens niet zo evident zijn . In 't echt ga ik dan doorgaans ook vlugger spreken. Dan krijg je het effect dat je in even veel/weinig tijd veel meer woorden produceert. Wat ook weer mijn verstaanbaarheid niet ten goede komt . Ik hoor mijzelf dan zagen als ik te lang moet uitleggen om mij verstaanbaar te maken. Wat subjectief is natuurlijk, maja.
Bij het schrijven, wordt het allemaal ellenlang. Al tijp ik snel, geen kat die de moeite doet om het te lezen en gelijk hebben ze ook  ! Ik doe hier geregeld aan zelfcensuur, korter graag ! En dan nog is het langer dan ik zou willen. Hebben jullie dat nu ook ?

Kort maar krachtig. Less is more. Of toch niet ?

12:39 Gepost door Wilde Bloem | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |